Ook ASV4 aan UVS2 zegekar!

In de 4-puntenmatch tegen ASV4 hebben wij uiteindelijk de punten gepakt. Bij de bespiegelingen vooraf werd duidelijk dat bij winst de promotie niet meer gemist mag worden. Voor het eerst dit jaar was er sprake van enige spanning voor de wedstrijd. Dit bleek vooral uit het feit dat iedereen wensen had voor de opstelling:

• Meer dan 4 man wilden met wit spelen;
• Niemand wilde op 8;
• Christ wilde niet tegen Ruud W  en dus niet op 6;
• Michiel wilde zeker niet op 8 en alleen tegen een e4 speler;
• Klaus  mocht van ons niet met zwart en moest op 5;
• Ruud wilde alleen maar winnen en mocht daarom op 2;
• Arno kon niet meespelen, en dat gaf het probleem: wie op 1?

Gelukkig kon het laatste probleem eenvoudig opgelost worden:  Ruud vd Plassche kwam even tussen zijn fietsreizen door naar Arnhem om bord 1 te bemannen. De andere plekken werden ingevuld na veel overleg en gedobbel.

Ruud vd Spoel speelde op 2 een rustige partij, die vooral beheerst werd door de angst van beide spelers om toch maar niet te verliezen. Na twee en half uur niets doen besloten ze, beide bijzonder content over de prestatie, tot remise.  Dus geen 6 uit 6 voor Ruud. Ondertussen had Ruud vd Plasche  op 1 met wit op zijn Siciliaans een kwaliteit te pakken en binnen 3½ uur ook een heel punt. Eigenlijk een regelmatige overwinning, waar wij UVS 2-ers van opkeken, omdat het allemaal zo gewoon verliep. Er was in de partij geen moment te vinden, waarop er enige twijfel was over de score. Wij van UVS 2 kennen dit fenomeen niet; bij ons is het heel anders. Je weet pas wat de uitslag van een partij is als deze is ingevuld op het wedstrijdformulier.
Helaas had Tsjisang op 3 een misrekening gemaakt. Een stukoffer bracht niet het gewenste resultaat, maar het leverde hem een nul op. Christ wilde per se niet op 6 spelen, omdat hij verwachtte dat hij dan tegen Ruud W zou moeten en daar had hij al te vaak tegen verloren. Kennelijk was deze redenering ook bij de tegenstander gehanteerd en jawel: Christ speelde op 4 tegen Ruud W. Maar deze keer maakte het een extra kracht bij hem los. Een prachtige aanval en “en passant” een schijnoffer, was deze keer gewoon een heel punt waard.  Hiermee hadden de eerste 4 borden binnen 4 uur 2,5 punten gescoord. Voor de staart de opdracht nog 2 punten te sprokkelen. Michiel op 6 was bijzonder content over de beginfase;  hij kon de variant spelen, waarop hij hoopte. Lange tijd zag het er niet ongunstig uit en was onze inschatting dat hier minimaal een half punt gehaald kon worden. Helaas verslikte Michiel zich in de stelling en ging toch met een 0 naar huis. Ondertussen had Klaus een bijzonder voordelige stelling, moest Philippe vechten voor remise en kreeg ik een sprankje hoop. Reëel gezien zou dit ons eerste verlies kunnen worden. Maar ook bij de schaaksport kennen we mysterieuze krachten.
Niemand wilde er op 8 en niemand wilde water bij de wijn doen. Het werd ten slotte: of zonder 8 spelen of ik met zwart op 8. Het is duidelijk welke keuze er gemaakt werd. Vanaf de eerste zet werd ik met mijn Siciliaanse Scheveninger op alle manieren in het nauw gedreven. Door de vele dreigingen in de richting van mijn koning was het wachten op de genadeslag. In de tijdnoodfase kwam er een geweldige afruil tot stand, waarna het materiaal in evenwicht was, maar ogenschijnlijk de zwarte stelling een onsamenhangend zooitje . Wit stond niet een klein beetje gewonnen, maar straal gewonnen was de mening van de omstanders. Echter op f4 stond een eenzaam zwart pionnetje, dat naar de overkant begon te bewegen, steun kreeg van een fris paard dat tot nu aan de kantlijn had gestaan. Toen het paard ook nog hulp kreeg van de toren, het enige nog andere zwarte stuk, was er geen houden meer aan. Het pionnetje was niet meer te stuiten en zorgde voor een gelukkig punt. (2½ – 3½). Klaus op 5 en Philippe op 7 waren nog steeds bezig. Kennelijk dachten ze dat ze voor 6 uur betaald hadden en dus de zaal voor de volle tijd moesten gebruiken. Philippe vocht met een pionnetje minder voor een half punt. Wisselend waren de berichten over zijn stelling. Meestal stond hij straal verloren, soms kwam er een melding dat er mogelijk remise in zat en een enkele keer werd het bericht verspreid dat het misschien wel winst kon worden. Jammer dat de laatste koningszet van Philippe de verkeerde keus was. Was de koning naar b4 i.p.v. naar d4 gegaan, dan was stelling zeker remise geweest, misschien wel gewonnen. Nu werd het een 0. Klaus met wit op 5 had zich 2 zetten aan de theorie van de Franse opening gehouden. Pas in de 3e zet week hij af en creëerde een stelling, waarin hij op zijn bekende wijze kon aanvallen. 5½ uur liet Klaus de zaal in spanning. Af en toe leek het dat de winst hem zou ontglippen. Maar iedere keer had Klaus verder gerekend dan de omstanders en was de ongerustheid in het UVS kamp ten onrechte. Waarmee de eindstand op  3½ – 4½ in ons voordeel kwam.

Bezie nu de stand in de promotieklasse!!

UVS 2 straatlengte voor op de rest!