Dagelijkse puzzel

Recente reacties

  • User AvatarArjan Schoonen { Wiskundig bekeken is dat gewraakte diagrammetje tweemaal zo erg als ground zero van de twin... } – 13 nov 2017 19:08
  • User AvatarArjan Schoonen { Het leest als een spannende novelle. Mooi geschreven Anton, dankjewel voor dit verslag! } – 12 nov 2017 10:14
  • User AvatarJan van de Westelaken { Waarom vond je het zo'n ****partij, Arjan? Na 30...h5! (in plaats van Dd6+ met remisevoorstel)... } – 11 nov 2017 13:20
  • User AvatarJoost Retera { En ook gewoon in de slotronde de kraker UVS 2 - Koningswaal 1!! } – 8 nov 2017 13:14
  • User AvatarDennis Breuker { Hoera, alles nog in eigen hand! En met de bordpunten zit het voorlopig wel snor.... } – 5 nov 2017 17:02
  • User AvatarArjan Schoonen { Het moet iemand zijn die met blokjes speelt, meestal zijn dat kleuters die nog niet... } – 4 nov 2017 17:25

Uitslagen Interne competitie verwerkt

Schaakvrienden!

De uitslagen van de interne competitie zijn verwerkt. De uitslagen zijn hier gepubliceerd.
De resultaten van de interne en externe competitie worden opgenomen in de ratinglijst.

Je kunt hier zien welke partijen nog ingehaald moeten worden.

Share

Newsflash

UVS verliest thuis van ASV en ligt uit het KNSB-bekertoernooi.

Ons bekerteam (Jaap Houben, Paul Span, Lukas vd Linden en Joost Retera) leek hard op weg naar een overwinning tegen ASV toen op het laatste moment de benodigde remise nog uit handen werd gegeven en het alsnog 2-2 werd. De daaropvolgende snelschaakbarrage was een prooi voor de Arnhemmers: 1-3.


Share

Ook UVS 1 uit de startblokken…

Zaterdag 4 november vond in de 1e klasse B op High Noon de Shoot-out plaats tussen de eerste teams van UVS en HWP Haarlem. Beide teams traden op volle oorlogssterkte aan, met gemiddeld 2215 respectievelijk 2247 Elopunten. Uiteindelijk bleek UVS in staat Het Witte Paard met 5,5 – 4,5 aan de zegekar te binden…

Voorspel

Wel… zakelijker en meer resultaatgericht kan een verslag nauwelijks beginnen. Is het inderdaad zo dat er, zoals boze tongen beweren, sinds enkele jaren een andere, killere wind waait door de eens zo hechte scharen der samengestelde vrienden? Moet veel zoniet alles wijken voor het vlaggenschip, dat zich als een verzadigd zwijn wentelt in de landelijke eerste klasse? Woorden van die strekking werden maandag jl. gebezigd door ex-vriend Pim H. die zijn oude club met een bezoekje vereerde en, om zijn pleidooi kracht bij te zetten, rondje na rondje aansleepte in een poging de oude tijden van vredig, onbekommerd slempen te doen herleven. Ik liet zijn klaagzang op me inwerken… Het sijpelde naar binnen en resoneerde met eerder gedetecteerde signalen van misnoegen. Het geagiteerde “Waarom spelen wij niet, net als het eerste, met materiaal uit één stuk?”, opgevangen die eerste zaterdag van november in het achterafzaaltje van café Groenewoud, stond me nog helder voor de geest. Aanleiding voor de ongewone eruptie was de klassieke, Godfather-achtige scène waarbij een paardzet letterlijk in duigen valt doordat de kop van de sokkel wordt getrokken.

Het was niet het enige signaal van zure onvrede dat ik die dag opving; elders in het bedompte zaaltje moesten de plastic borden het ontgelden waarmee het al aangeslagen derde zich moest zien te behelpen. Men vraagt zich dan ook af: Hangt er een november-revolte in de lucht? Wellicht. Het bestuur houdt zich in ieder geval Oost-Indisch doof. Sterker, het gooit de knoet erover: Via de officiële kanalen, beheerd door Jan v.d.W. werd een diagram verspreid dat slechts weinigen zal zijn ontgaan. Was de tekst al veelzeggend: “dit ‘mysterieuze’ diagrammetje, door de redactie toegevoegd ter verluchtiging (…) om erop te wijzen dat er te veel UVS-teams na het startschot in de startblokken zijn blijven staan en dat er werk aan de winkel is. Ofwel: er tegenaan!”, het “diagrammetje” liet aan duidelijkheid niets te wensen over: Terwijl enkele teams zich schoorvoetend tot drie-dimensionele proporties ontvouwden, waren vier teams -waaronder wellicht niet geheel toevallig het derde- minder fortuinlijk. Dat ze tot een plat, twee-dimensioneel bestaan waren gereduceerd, zou een understatement zijn. Hier werden teams geplet, de kop ingedrukt. Het was alsof ze met een door een sadist bestuurde heipaal in de startblokken waren geramd.

Ik bleef nog even hangen en snoof de nerveuze sfeer van het gestresste derde. Prettig toeven was het niet in het claustrofobische, bedompte zaaltje. De stemmen van protest zwollen geleidelijk aan, maar verstomden als bij toverslag toen UVS’ eigen Caretaker Jan v.d.W. hoogstpersoonlijk poolshoogte kwam nemen. Even keek hij mij aan met een blik van ‘jij hebt hier niks te schaften’, toen richtte hij onbewogen zijn zilveren cameraatje op de klagers en drukte af. Een rilling trok over mijn ruggengraat en schielijk verliet ik het broeierig lokaaltje waarin het morrend grauw was weggemoffeld. Snel terug naar de grote zaal, de houten borden en het materiaal uit één stuk.

Paring

De paringen werden voorgelezen. Ik was ingeklemd tussen de draufgangers Guido en Lars. Nauwelijks was de strijd begonnen of zij stonden al overwegend, hoewel ik dat voor wat Guido betreft van horen zeggen had. Guido’s partij was voor mij namelijk zo ondoorzichtig, dat ik zowel na elke witte als elke zwarte zet dacht: “Tja zit wat in…wat doe je nou nog?”. Guido liet zijn partij overigens verzanden in remise maar heeft bij wijze van boetedoening een afzonderlijke analyse van zijn partij beloofd. Wij verheugen ons.

De tegenstander van mijn andere buurman stond na een zet of dertien al straal verloren, maar hij bleek glad, als gedompeld in Haarlemmer wonderolie. Maar meer dan dat hij het tot de 35e zet uithield, bleek het wonder niet te behelzen. Lars analyseert zelf de partij:

Aandoenlijk vond ik Lars’ bijgevoegd commentaar “Graag vanaf zet 11 op de site”. Het is waar: onze tegenstanders grazen als zeekoeien onze site af, op zoek naar de openingsrepertoires van potentiële tegenstanders. Laten we het er maar op houden dat er na elf zetten een ondoorzichtig rookgordijn is opgetrokken waaruit de gespeelde opening zich met geen mogelijkheid laat destilleren.

Lars zorgde trouwens niet voor het eerste punt dat binnen rolde. Die eer was voorbehouden aan de honorabele Jaap Houben. Wij laten hem aan het woord:

Aangezien ik zelf gewonnen stond, rekende ik, er vanuit gaande dat Guido ook zou winnen, op een ongekende tussenstand van 4-0. Het liep net even anders. Ikzelf zeg er dit over:

“Ikzelf moest tegen Max Merbis, de Lex Luthor van Haarlem. De rol van Superman is mij de laatste jaren echter niet meer op het lijf geschreven. Mijn partijen kennen een vast patroon: Strategisch gewonnen komen te staan, maar niet thuis geven als de genadeklap uitgedeeld moet worden. Wel lang nadenken, want “er moet toch iets in zitten”, en uiteindelijk in tijdnood het zorgvuldig gecomponeerde bouwwerk eigenhandig opblazen om temidden van smeulende ruïnes een snelschaakpotje met uitzicht op drie resultaten te spelen, waarbij mij hoe langer hoe vaker het panorama van de lege nul ten deel valt.”

Aangezien het tegenwoordig geen ondeugd meer is de eigen waar schaamteloos aan te prijzen, roep ik U allen op deze partij toch na te spelen. Het biedt namelijk ook een sensationele combinatie van grote schoonheid, gekoppeld aan een huiveringwekkende blunder…. Komt dat zien, komt dat zien!

In plaats van 4-0 dus 2,5-1,5 en drie andere partijen bleken inmiddels ook geëindigd, waardoor er opeens een 3,5-3,5 tussenstand op het bord prijkte. De andere nederlaag van UVS werd namelijk opgelopen door Dennis. Van zijn partij heb ik weinig meegekregen. Onze man zegt er zelf het volgende over:
-“Eh… partijfragment dus uiterlijk donderdag aanleveren?”
-“Graag… lukt dat?”
-“No problemo!”

Nooit meer iets van vernomen. Dan maar door: remises waren er voor Hans en Joost. Hans kersvers terug uit Keulen wellicht nog wat bibberig, Joost via een strakke pot met zwart tegen de sterke Jaap de Jager:

Zo waren er nog drie partijen gaande. Ook Pauls fragment moeten wij helaas ontberen. Vermoedelijk is hij nog verstrikt in de analyses van de partijen die binnenkort wel op de site zullen verschijnen, waarin hij uiteenzet hoe hij de UVS-beker won. Paul stond wat minder tegen Babak Tondivar, leek in het verre eindspel de bordjes nog even te verhangen, maar Babak had goed gerekend, 4-4.

Jan Pijkeren maakt een groeistuip door. Hield hij eerder al GM Motwani op remise, nu was datzelfde lot IM Carlier beschoren. Onze jongeling met het uiterlijk van een 19e-eeuws Russisch edelman merkt er zelf het volgende over op.

4,5 – 4,5 dus. Onder het ijzingwekkend ijsberen van een grimmig kijkende webmaster was alleen Lukas nog bezig. Ik was bang dat mijn falen het team één, misschien wel twee matchpunten zou kosten. Terwijl ik Lukas’ stelling wanhopig trachtte te doorgronden, zag ik vanuit een ooghoek hoe ik door Jan gekiekt werd…
Ondertussen liet Lukas’ stelling zich moeilijk taxeren: pion meer, maar zwart leek actief en mooi gecentraliseerd. Hoe zou dat aflopen? Ik hield mijn adem in…

Naspel

Het was volbracht: een fraaie 5,5 – 4,5 overwinning! Later hoorden we dat Lukas door zijn zege boven de 2300 uitkomt, zodat hij nu de FM-titel kan aanvragen, mits vergezeld van een flinke smak geld… eigenlijk een merkwaardige gang van zaken, vermoedelijk nog een residu uit het verleden toen smeergeld schering en inslag was…
Vijf man van het eerste en vier man van het tweede trokken vervolgens op voorspraak van de honorabele Jaap Houben naar diens lijfrestaurant, Chinees-Indisch Restaurant “De Trog”. Van het derde ontbrak ieder spoor, ik herinner me hoe ze onder het toeziend oog van voorzitter Lambert door opzichter Jan v.d. W. werden samengedreven in het bedompte lokaaltje. Toen gingen de deuren dicht.
Ik haalde mijn schouders op en besloot maar eens op te scheppen bij het buffet, waar men voor vaste klant Jaap een stoel had neergezet. De rest van de avond ging ondermeer op aan het ontlokken van de geheime informatie aan Ruud van der Plassche over zijn Twee voor Twaalf-deelname. We zaagden hem net zo lang door, totdat hij nog de enige persoon was die geloofde niets onthuld te hebben. En dat was dat. Hoogste tijd voor een abrupt einde.

[Red.: klik hier voor het verslag van Haarlem.]

Share

Uitslagen externe verwerkt

Schaakvrienden!

De uitslagen van de externe competitie zijn verwerkt (behalve van UVS 7, daarvan zijn de uitslagen nog niet bekend gemaakt). De uitslagen van de interne competitie zijn hier gepubliceerd.
De resultaten van de interne en externe competitie worden opgenomen in de ratinglijst.

Je kunt hier zien welke partijen nog ingehaald moeten worden.

Share

Newsflash

UVS 7 verliest uit met 1½-4½ van Kasteel 3.

Hulde aan Robert Kerkhoven die als enige zijn partij wist te winnen. Het halfje was afkomstig van Arjan Schoonen, die dezelfde avond nog zijn partij instuurde:

Share

UVS 3 nog steeds zonder matchpunten

Keepers in de Eredivisie zouden er voor tekenen: drie wedstrijden op rij de nul houden. UVS 3 niet, wij zouden namelijk graag de onderste plaats van de Promotieklasse verlaten. Tegen VDS 1 zouden we dat, 4 november jl., bewerkstelligd kunnen hebben, maar zoals de titel al verraadde, ging dat niet helemaal zoals gepland.

Op het eerste gezicht zou winst in de lijn der verwachting moeten kunnen liggen. Net als wij had VDS 1 ook nog geen matchpunten gescoord in hun eerste twee wedstrijden en onze gemiddelde rating was ditmaal ‘slechts’ 75 punten lager dan die van onze tegenstanders. Maar de wonderen zijn de wereld nog niet uit en misschien zou Vrouwe Fortuna vanmiddag aan onze kant staan.

Iets na twaalven deed uw verslaggever van dienst een rondje langs de borden. Op dat moment leek er niet veel aan de hand. Jorik (bord 1) en Maarten (bord 3) speelden beide Frans, zij het verschillende varianten. Klaus speelde aan bord 2 een gesloten Siciliaan waar zijn tegenstander zo te zien wel raad mee wist. Op bord 4 speelde ondergetekende een Giuoco Pianissimo, dat kon alle kanten op (en dat ging het ook). Ron opende op bord 5 met 1…a6, wat zijn tegenstander de nodige hoofdbrekens opleverde. Want tsja, zie nu nog maar eens in de veilige haven van de Theorie aan te meren. Op bord 6 speelde teamcaptain Marcel tegen clubgenoot Diderick Holtland -een UVS’er die extern tegen UVS speelt… waar heb ik dat eerder gezien…?- iets wat op damepionspel leek. Positioneel geschuif lag in de lijn der verwachting. Bert-Jan maakte er op bord 7 Scandinavisch van en Lambert speelde aan bord 8 zijn geliefde 1.b4. Er leek nog niets aan de hand.

Drie kwartier later stond er bij Jorik een vervelende pion op D6, oftewel midden in zijn stelling. Die pion was het uiteinde van een keten, die verder liep via E5 en C4. Dat was problematisch, want daar moet je als zwart omheen spelen. Klaus kreeg te maken met een open c-lijn, terwijl bij Maarten de spanning in het centrum opliep. Ik vond zelf dat ik iets minder stond, terwijl Ron, die 1…a6 logischerwijs vervolgde met 2…b5 en 3…Lb7, het centrum vanuit de flanken bestreed. Bij Marcel leek er op dat moment nog niets aan de hand en bij Bert-Jan ook niet. Lambert speelde zijn b4-spelletje. Zijn tegenstander leek de theorie niet te kennen, want de pion op b4 bleef op het bord en die wordt vanzelf vervelend zodra hij op b5 staat.

Tegen tweeën was er bij Jorik veel geruild en had wit een vrijpion op de c-lijn. Een moeilijk eindspel met de zware stukken nog op het bord resteerde. Klaus werd opgescheept met een vervelende dubbelpion op de f-lijn, waar zwart hard tegenaan beukte. Bij Maarten had een een witte pion zich op D6 genesteld en zorgde daar voor de nodige problemen. Ik zou een pion gaan verliezen (of althans, dat dacht ik), terwijl Ron juist twee pionnen mee snoepte. Jammer genoeg stonden die pluspionnen wel geïsoleerd op A6 en D6… Diderick had tegen Marcel de d-lijn te pakken gekregen en plantte een toren op D2. Dat zag er niet goed uit. Bert-Jan had last van druk tegen pion c6 en Lambert kwam gedrongen te staan. Het zou een zware middag worden…


Vanaf nu volgen enkele snapshots van de wedstrijd die ik op heb geschreven tijdens de wedstrijd. Vanwege de problemen op mijn eigen bord en de weinige tijd die mij nog restte, ben ik niet meer systematisch de borden langs gegaan.

14:10. Marcel verliest door een dodelijke penning op de loper op F1.

14:15. Maarten heeft een kwaliteit ingeleverd, maar heeft wel een vrijpion op C3 en een complexe stelling.:

14:25. Klaus staat een pion achter. Bij Maarten wordt het alleen maar gecompliceerder.

14:40. Maartens tegenstander weeft vakkundig een matnet om de zwarte koning. Zijn partij lijkt de verkeerde kant op te vallen.

14:50. Lamberts stelling is onduidelijk, die van Bert-Jan ook. Ron staat nog één pion voor, maar heeft wel het loperpaar. Jorik nam remise aan in een lastige stelling (stand: ½-1½).

Daarna ging het hard: Maarten en Klaus moesten de koning omleggen, de achterstand liep daarmee op tot ½-3½.

De partij van Klaus:
‘Ik had met Wit een redelijke stelling opgebouwd, waarin nog van alles kon gebeuren. Dan gebeurt er op de 17de zet iets heel vreemds : ik doe een andere zet, dan ik had willen zetten. Waarschijnlijk is deze zet de oorzaak van mijn verlies, maar dat moet de geachte lezer maar beoordelen.’

Lambert kreeg een remiseaanbod, dat hij na overleg met Marcel accepteerde. In de mail met de partij erin schreef hij me dan ook: “Op meerdere momenten in de partij heb ik voor de zekerheid om niet te verliezen gekozen. Na 2 verliespartijen wilde coûte que coûte voorkomen nog een keer te verliezen.” Hij geeft zijn partij dan ook de volgende titel mee: “Verliesangst groter dan de wil om te winnen!”.

1-4 achter en drie winstpartijen zou te veel gevraagd blijken. Bert-Jan gaf op in een remisestand. Wedstrijd verloren. Ron maakte remise (zie daarvoor hieronder) en toen resteerde mijn partij. Ik redde de eer van ons team door als enige te winnen, maar de manier waarop is tenenkrommend: ik ging van een verloren stand naar een remisestelling en dat wist ik nog te winnen. Kijkt u zelf maar:

Een 2½-5½ nederlaag. Waar lag het aan? Ik denk dat het allemaal nog een tandje scherper en agressiever mag in de partijen. Wij zijn immers de underdog van de Promotieklasse, dus wat let ons om lekker vrijuit te spelen (te blufpokeren voor mijn part)? Met een gambietje in de opening wordt de remisemarge bijvoorbeeld al een stuk kleiner.
Nou ja, volgende keer beter. Uit in Lichtenvoorde, dan. Tegen het oersterke Rokade. Jippie. Maar de wonderen zijn de wereld nog niet uit…

Hier volgen de partijen van Ron en Bert-Jan met bijgevoegd commentaar van de heren zelf:

Marcel schreef me: ‘De partij als geheel was niet goed genoeg, daarom heb ik gekozen voor 3
fragmenten.

 

Share

UVS 6 – Velp 2


De tegenstander van Wim Heuvelmans (wit) bracht na zijn e2-e4 opening de aloude Steinitz-verdediging op het bord. Wim kende de theorie ervan niet maar kreeg toch al snel met voorzichtig spel een licht overwicht. Zwart wist echter alle dreiginkjes prima het hoofd te bieden. Toch zag wit op een gegeven moment kans door wat eerst op een paardoffer leek een pion te winnen. Maar daardoor kwam een van zijn torens wat raar in een hoekje te staan. Hij vond niet direct een goed plan om die weer actief in het spel te brengen. Zijn tegenstander raakte echter de draad ook kwijt, dacht dat hij slechter stond en begon aan de bouw van een soort Atlantik-Wall. Maar daar bleken de nodige gaten in te zitten. En toen was het snel bekeken ook al omdat een ferme blunder aan alle hoop een einde maakte.

Aan bord 3 had Abdul geluk:

‘Afgelopen maandag mocht ik wederom aanschuiven bij bord 3, voor UVS 6. Tijdens het gesprek met mijn tegenstander vooraf, meldde hij dat Velp 2 hun vorige pot met 6-0 had verloren. Dit gaf mij goede moed, aangezien dezelfde spelers van toen ook bij ons aan tafel zaten. Strategisch spelen’, dacht ik, ‘dan is het een kwestie van de lange adem.’
Echter, toen ik al bij zet .14 een pion weggaf, moest ik snel over op de trukendoos. Aangezien trucs alleen werken als je geluk hebt, draag ik dit punt dan op aan Vrouwe Fortuna; opdat zij beschermvrouwe mag blijven van UVS6.’

Op bord 5 speelde Wim van den Broek een ruilvariant van het Orthodox Damegambiet.
Op de laatste zet stond zwart wat beter maar de winst voor UVS 6 was binnen met een remise.

Guus Leufkens had minder geluk en verloor zijn partij:

‘Een treurige partij. Tegen een dertienjarige; zijn vader speelde een bord hoger, maar Lazlo had al een hogere rating dan zijn vader. Gewoon Spaans, waarvan ik dacht wel veel te weten. Vergeetachtigheid en slordigheid velden me echter. Zo rond de tiende zet beging ik een slordigheid en de achttiende zet was ronduit een blunder. Op de negenentwintigste zet was het gedaan met de tegenstand en liet ik me mat zetten.’

Share

UVS 5 – PION 3

De tweede competitiewedstrijd tegen een ‘op papier’ sterker PION 3 deed het ergste vrezen. Hoe overbrug je de kloof aan ratingpunten ? Door moed, strijdlust? De zenuwen in bedwang probeerden we er het beste van te maken. In de loop van de avond bleek dat ook nog te lukken, de spanning groeide maar we werden niet overklast of weggespeeld. We staan wel in de rust een verliespunt achter. Theo Felet had op het eerste bord te weinig compensatie aan 2 pionnen voor een stuk. De koningsaanval die er op volgde werd hem fataal.

In de tweede helft van de avond kwamen de eerste remises binnen van Rob Schoppema en van Jan Hendrik Donkervoort. Een remise is kennelijk een soort stabilsatieakkoord, want stel je voor dat je zomaar van het bord wordt geveegd, beter maar remise accepteren. Zo vallen er 4 remises te melden. Maar daar wil ik wel bij vermelden dat de ene remise de andere niet is. Als je het geluk hebt met eeuwig schaak af te wikkelen als antwoord op een aanval van je tegenstander dan is dat een ‘ narrow escape’. zie mijn partij hieraan togevoegd. Maar er valt ook nog goed nieuws te melden, want weer opnieuw moeten we het hebben van onze invaller(s). Als enige voor ‘externe partijen’ altijd thuis beschikbaar wist Jan van de Westelaken zijn partij met wit te winnen.

Ik zal even ingaan op wat er gebeurt na zijn zet 17.. Lf5. Ik stond voor het dilemma me stug te verdedigen als de dame zich gaat terugtrekken van c2 naar d1, waarop de pionketen d5 – c4 een stevig bastion vormt voor de zwarte loper. Daar had ik niet zo veel zin in. Ik koos voor de vlucht naar voren door de pion e4 op te schuiven. Dat leidt evident na afruil tot pionverlies. Maar dat nam ik voor lief en hoopte op betere tijden. Met mijn zet 28. Qd5 breng ik de zaak nog even in evenwicht, omdat f7 onder druk staat. Dameafruil leek me in mijn voordeel, maar daar ging hij niet op in. Ik liet het zo en schoof een pion op, de zwarte dame vloog daarop subiet naar h3 en hield me in de tang. De dreigende opmars van h4 volgde. Td3 was op zich logisch om de breukzet h4xg3 te pareren. Alleen Td3 is te weerleggen, zo bleek achteraf. Na Te1 kon ik met Tf3 de zaak consolideren. Na zwarts zet Te2 zag ik dat mijn dame als enige de diagonaal h1 – a8 beheerst en de verticale a lijn. Ik kon naar remise afwikkelen met de manoeuvre Da8+ – Da1+ en zetherhaling afdwingen. Deze remise had nog fraaier kunnen zijn met 40. Rxf7+ Kxf7 41. Df3+ Df5 42. Dxe2 met torenafwikkeling en pionwinst met gelijke stelling.

Toegift:(*) dit pareltje dat niet is opgevist wil ik nog wel vermelden. In plaats van zwarts zet 34 ….Te1 was het veel dodelijker voor wit geweest als de taktische wending Dxf1 zou volgen. Wit kan namelijk niets doen tegen de afwikkeling 34… Qxf1 35. Kxf1 Re1+ 36.Kg2 h3 + 37. Kxh3 Rxh1 en dan sta ik een volle toren achter.

Jan Hendrik Donkervoort geeft een kort verslag van zijn partij tegen Rowdy Tuss van PION 3. ‘Mijn tegenstander pareerde mijn opening met een vrij defensieve stelling en uit niets bleek dat hij op enig moment de oversteek zou wagen (het leek wel alsof hij tevergeefs zat te wachten op een fout van wit). Om eerlijk te zijn had ik op een gegeven moment ook geen idee hoe ik een bres in deze muur zou kunnen slaan en dat blijkt ook uit mijn laatste zetten. Toen zwart na 15 zetten remise aanbood accepteerde ik deze na overleg met onze teamcaptain. Misschien had ik verder moeten spelen; de computer analyse gaf aan dat wit een licht voordeel had en het remiseaanbod werd deels ingegeven door de resterende tijd op de klok van mijn tegenstander. Uiteindelijk het bod geaccepteerd; je speelt toch tegen een speler met (1) meer ervaring en (2) een hogere rating (volgens de OSBO 1731 wat ik op dat moment niet wist) dus gewoon eieren kiezen voor je geld’. Overigens is dit mijn eerste remise sinds ik bij UVS zit en eerste partij waarin er geen stukken zijn geslagen. Ergens is dit dus een bijzondere en unieke partij.’

Share

Fotograaf gespot

UVS5 en UVS6 speelden gisteren thuis. Onze huisfotograaf kwam niet in zijn standaard hoedanigheid in actie, want… hij zat zelf mee te schaken!
Als invaller bij UVS5 gaf Jan van de Westelaken het goede voorbeeld door zijn partij op weergaloze manier te winnen. Dxe7, nou, dan weet je het verder wel.

Share

Newsflash

UVS 4 verliest uit met 3-5 van Rhenen 1.
UVS 5 verliest thuis met 3-5 van PION 3.
UVS 6 wint thuis met 4-2 van Velp 2.



Share