Dagelijkse puzzel

Recente reacties

  • User AvatarMaarten van Rooij { Jammer jongens - nu eens een jaartje geen kampioen met het Derde. Die partij van... } – 19 feb 2017 11:52
  • User AvatarOnno Marres { Klaus,volgens mij is de door jou genoemde variant juist. Ik vind het goed van jou... } – 16 feb 2017 20:58
  • User AvatarKlaus Wüstefeld { ik verbaasde me over de eindstand van Marcel. Eerst dacht ik : "hû, Tg1+ dat... } – 15 feb 2017 00:08
  • User AvatarJaap Amesz { Aan de hand van je eigen normen & waarden kun je beslissen de film al... } – 10 feb 2017 11:58
  • User AvatarJaap Amesz { Zo zie je maar. Roy weg en het gaat slecht. ;) Die snodaards van SMB... } – 10 feb 2017 11:48
  • User AvatarArjan Schoonen { Iedereen is ten zeerste geïnteresseerd in die existentiële vragen: Wat is de zin van het... } – 8 feb 2017 23:23

Kampioensgroep en promotie degradatie

Schaakvrienden!

Op 20 febuari spelen we de laatste ronde van periode 3. Uiterlijk 20 februari om 24:00 uur moeten alle uitslagen doorgegeven zijn aan de wedstrijdleider. Als de uitslag van een partij niet tijdig is doorgegeven is regel 22 uit het Reglement Interne Competitie van kracht. De uitslag wordt dan 0-0 (r): beide spelers hebben een reglementaire nul. Dit heeft géén effect op je rating, wél op de weerstandspunten en SB voor de berekening van de eindstand in je groep.

Promotie-degradatie. In principe degraderen de laatste twee spelers uit een groep en promoveren de eerste twee spelers. De volgorde wordt bepaald volgens regel 28 uit het Reglement Interne Competitie. Er komen echter nogal wat spelers terug die een periode niet mee hebben gespeeld. Dat heeft tot gevolg dat bij bijna alle groepen een versterkte degradatie van toepassing zal zijn.

Kampioensgroep. Voor de samenstelling van de kampioengroep zijn nogal wat afspraken gemaakt. Die zijn verzameld in regel 29 van het Reglement Interne Competitie.

Share

UVS 3 – Rokade

Eindelijk hoefden we eens niet naar Lichtenvoorde. Vorig jaar tot 2 keer aan toe ’t vege lijf gered … dus met thuisvoordeel erbij kon dit als een formaliteit worden afgedaan…
Afmeldingen en Ibizagangers dwongen evenwel tot ’n enigszins tactische opstelling. Een verlate winterdip is het geworden. Wat te weinig spirit om er eens goed aan te trekken, geloof ik. Met als gevolg een doodgewone nederlaag.

Der Rudi zat naast me op 1, en kreeg de ‘moderne’ h3 in het Siciliaans tegen. Beloofde lang ’n heksenketel te gaan worden, maar na ’n fantasierijke koningszet met zo’n beetje alle stukken nog op het bord, kwam er helaas van een zwarte aanval niets meer terecht..

Aan m’n andere kant – dus ook met zwart – zat Tsji. Ik heb 2x nauwkeurig gekeken. De eerste keer stond wit +3, de tweede keer -3… kijk zelf maar.

Dan Bert Jan: geen zetten, maar woorden hielden zijn terugkoppeling in. Misschien ook wel de beste manier om zo’n partij van je af te zetten:

“Bert-Jan leek met wit aanvankelijk goed uit een Pirc-opening met tegengestelde rokades te komen. Na een paar suboptimale zetten was het echter toch zwart die als eerste een initiatiefje kon ontwikkelen tegen de witte koning op de damevleugel. Toen de speler van Rokade even later een loper offerde voor twee pionnen had onze invaller voordeel kunnen krijgen als hij een engine in zijn hoofd had zitten die het offer koeltjes had weerlegd. Bert-Jan vond die weerlegging niet en speelde de menselijke zet die tot gevolg had dat de partij daarna binnen tien zetten was afgelopen. “

..ach wat, laten we nog ‘n beetje namijmeren met stille beelden en ons opladen voor ASV.


video: Marcel Leroi

Share

Verraderlijk

Black to move
Position after move 1
0 half-moves after last pawn advance or capture

De diagramstelling staat in het boek ‘Endgame tactics’ van Van Perlo. Iedereen weet dat eindspelen verraderlijk zijn, en dat stellingen vaak eenvoudig lijken maar het nooit zijn. Zo ook in dit geval (Pelikan – Suboi, Sao Paulo 2002).

Zwart loopt groot gevaar: de koning moet veld f6 blijven dekken, hij lijkt in zetdwang te verkeren. Bijvoorbeeld: 1… Ke6 2.h4 Ke5 3.g3 Ke6 4.f4 Ke7 5.f5 gxf5 6.Kxf5 …. En wit wint.

 

 

De zwartspeler vond een prachtige redding:

1…. h4!!
En de spelers kwamen remise overeen. Van Perlo geeft nu twee varianten (hieronder B en C), zelf doe ik er een variantje bij (hieronder A).

Variant A (na 1…. h4!!)
2.Kxh4 …
Dit kan nog net, maar wit moet oppassen.
2…. Kf4 3.g3+ …
of: 3.g4?? f6 4.g5 fxg5 mat!
3…. Kxf3 4.Kg5! Kxg3 5.h4 Kh3
5…. f5 6.Kxg6 f4 7.h5 f3 8.h6 f2 9.h7 f1D 10.h8D en wit is net op tijd om remise te houden.
6.h5 gxh5 7.Kxh5 f5 8.Kg5 … met remise.

Dit stukje heb ik met boek en bord en stukken erbij geschreven. Nog even met de computer checken ….. er blijkt een enorm gat te zitten in variant A! Ziet u het? Met een verbluffende zet moet zwart in deze variant winnen, als volgt (na 1…. h4!!)

2.Kxh4? Kf4 3.g3+ Kxf3 4.Kg5 ….. tot zover de variant hierboven.

4…. Kg2!! Ik vind zoiets nog steeds ongelofelijk. 4… Kxg3 wint niet, 4… Kg2 wint wel voor zwart. Bijvoorbeeld, we spelen dezelfde zetten als hierboven: 5.h4 Kxg3 6.h5 gxh5 7.Kxh5 f5 8.Kg5 …. hierboven stond de zwarte koning op h3, nu staat die op g3 zodat zwart met 8… f4 wint. Of (ipv 5.h4 …): 5.Kg4 f5+ 7.Kh4 Kh2!! en wit is in zetdwang, zwart wint.

2.Kxh4 … verliest dus geforceerd.

Variant B (na 1…. h4!!)
2.Kg4 f6 3.Kxh4 Kf4 4.g4 …
4.g3? Kxf3 5.g4,Kf4 6.g5,fxg5 mat!
4…. Kxf3 5.g5 f5 pat!

Variant C (na 1…. h4!!)
2.f4+ Ke4 3.f5 gxf5 4.Kxh4 Kf4! 5.Kh5 Kg3 6.Kg5 f4
6…. Kxg2 kan ook: 7.h4 Kg3 met remise
7.h4 f6+! 8.Kf5 Kxh4 9.Kxf4 f5 10.g3+ Kh3! met remise.

Share

Uitslagen verwerkt

Schaakvrienden!

De uitslagen van de interne competitie zijn hier verwerkt en zijn opgenomen in de ratinglijst. Er moeten nog vier partijen ingehaald worden; maak tijdig een afspraak met je tegenstander. Als er onverhoopt foutjes zijn ingeslopen; laat het me weten intern@uvsnijmegen.nl 

Share

Newsflash

UVS 9 speelt thuis met 2-2 gelijk tegen Dodewaard 1.

Share

UVS4 verslaat ASV8 en hakt plek uit in middenmoot

Op maandag de zesde mochten we alweer, nu tegen de Ernemmers van ASV8. UVS4 is eindelijk op gang gekomen, kunnen we nu wel stellen. Deze overwinning plaatst ons weer solide in de middenmoot. Het was een verhaal van succes aan het hoogste en de onderste borden- die daar tussenin lieten het enigszins liggen, maar het was al met al afdoende. Dat was onder andere te danken aan Marcel, die naar eigen zeggen mazzelde:

Onno deed het ook weer prima.

Bert-Jan kun je altijd maar het beste zelf aan het woord laten: “Ik mocht het opnemen tegen Oscar Mercan Cano, een man met een explosief UVS-verleden en een van de topscorers in onze klasse. In een scherp Blackmar Diemer gambiet, waarbij beide spelers na 10 zetten beide al een kans op een dikke plus hadden laten liggen, bleven de kemphanen elkaar in een tactisch kussengevecht om de oren slaan met lekke combinaties. Toen de rook uiteindelijk was opgetrokken stond onze man straal gewonnen met een overmacht van twee paarden en twee pionnen tegen vier pionnen. De stand in de wedstrijd was inmiddels 4-3 voor UVS. Teamleider  Marcel, bekend met mijn reputatie als eeuwige choker, zei dat hij remise mocht aanbieden, wat ik prompt deed en wat zo mogelijk nog sneller werd aangenomen.”

Succes was er ook voor Klaus aan bord 6. “Horst  Eder, mijn sympathieke tegenstander, had een bijzonder leven achter de rug. Als 30 jarige kwam hij vanuit Oostenrijk naar Nederland. Hij kon wel schaken, maar volgens zijn eigen zeggen speelde hij nu wel veel te hoog , want hij was 3de klasse gewend.  Dat was ook wel te merken. Hij gaf mij alle kans om zijn Koningsstelling zodanig onder druk te zetten, dat hij geen kant meer op kon. Voor de neutrale lezer zijn vooral de laatste reeks van zetten interessant. Ik kwam voor de vraag te staan: “hoe maak ik dit af?”  Dat was nog niet zo gemakkelijk als het er uit zag . Het was  na de 19de zet een soort probleemstelling: mat in 6  of zoiets.  Zoek dat maar uit.  Eigenlijk wist ik het niet. Tenslotte speelde ik 20.Ph7,  met inderdaad  mat na 6 zetten, maar misschien weet iemand een betere ( snellere?) manier om de winst af te dwingen?  Dan zie ik dat heel graag in ’n reactie.”

Justin had een teleurstellende avond: ‘Ik kan kort zijn over mijn partij. De opening ging slecht. Het middenspel ging nog slechter. En hoewel het nog een wonder was dat ik een eindspel wist te behalen werd het er niet beter op en moest uiteindelijk opgeven. Al met al een partij om snel te vergeten…’

Voor mijzelf was het ook een bizarre ervaring. Ik kreeg een zware Tarrasch tegen en moest steeds vechten voor gelijkspel; dat had ik uiteindelijk bereikt, en kwam in het eindspel zelfs een tikkie beter te staan. Toen ik met vijf minuten op de klok promoveerde, zette ik geen dame neer in de veronderstelling dat mijn tegenstander die direct weer zou slaan. Die snelschaakgewoonte is echter tegen de regels, dus riep mijn tegenstander, die duidelijk geen middel schuwde om de overwinning binnen te slepen, de wedstrijdleider erbij die hem twee minuten erbij gaf. Hij had er nog 40 dus dat maakte ook niet veel uit; dat ze niet in mindering werden gebracht bij mij, belette mij vervolgens niet om voor het eerst in mijn leven door de vlag te gaan- een blamage al zeg ik het zelf. Het eindspel was inmiddels namelijk eigenlijk remise.

Share

Schaken in Helsinki (11)

erikbigHet Finse schaakseizoen is alweer voorbij! Dus in deze elfde aflevering een verslag van onze laatste vier wedstrijden. Op 11 december spelen we uit tegen LoimSK uit Loimaa. Dit kleine stadje met zo’n 16.000 inwoners ligt in het westen van Finland op ongeveer 150 km van Helsinki. Ik rij zoals altijd met Matti Uimonen mee. Onderweg stoppen we natuurlijk weer om ergens koffie te drinken. Ik kom er steeds meer achter hoeveel tijd Matti in schaken steekt: niet zozeer als speler maar meer als organisator. Zo blijkt hij het Finse Kampioenschap van 2016 georganiseerd te hebben en is hij meerdere jaren actief geweest als begeleider van Finse blindschakers. Lachend vertelt hij over de keer dat hij in het leger zat maar in de winter met het Finse team naar Spanje moest terwijl de rest van z’n kameraden oefeningen deden in Lapland bij aanzienlijk lagere temperaturen! Loimaa is een wat saai stadje met als enig opmerkelijk feit dat ze de beste basketbalclub uit Finland bezitten: de Loimaa Bisons! Het lokaal waar we spelen is deprimerend: een ondergronds zaaltje dat normaliter gebruikt lijkt te worden voor cursussen. Bij de schaakclub spelen de gebroeders Nokso-Koivisto. Ik moet tegen de oudste Antti; een FM. Matti vertelt op de terugweg dat hij vroeger tot de sterkste schakers van Finland behoorde maar dat zijn speelsterkte meer en meer achteruit is gegaan door – jullie raden het al – overmatig drankgebruik. Ik win dan ook vrij gemakkelijk net als het team: 7 – 1. Na deze wedstrijd staan we aan kop omdat onze concurrenten punten verspelen. Op weg naar de hoogste klasse: de SM – Liiga!


De ingang van de ondergrondse speelzaal van Loimaa: tussen de geparkeerde auto en de witte borden de deur door en dan de trap naar beneden


De speelzaal. Rechts alleen achter het bord: Antti Nokso-Koivisto met daarnaast zijn broer Aki

De volgende wedstrijd is op 14 januari tegen SSK uit Helsinki; de concurrent op dat moment voor de eerste plaats. Voor het eerst doet onze eerste bordspeler mee – Timothy Binham – terwijl zij het zonder hun eerste bordspeler moeten doen. We winnen dan ook met 4½ – 3½ door overwinningen van Vesa, Pasi en ik. Mijn overwinning komt niet zonder moeite tot stand.

Het slotweekend is op 4 en 5 februari. We blijken één matchpunt voor te staan op Raahe. Op zaterdag spelen we tegen het tweede van Tammer uit Tampere. Voor mij staat ook nog het Fins meesterschap op het spel. Ik sta op SELO 2195 en moet minstens anderhalf punt scoren om de ‘magische’ grens van 2200 te doorbreken. Mijn ‘droomscenario’ is zaterdag remise tegen het op papier sterkere Tampere (in vergelijking met de tegenstander van zondag). We spelen beide partijen thuis in Helsinki. Vrijdag bereid ik me ontspannen voor door ‘s middags een bezoek te brengen aan de tentoonstelling van Amedeo Modigliani in het Atheneum en ´s avonds naar de opera te gaan: ‘Lady Macbeth van Mtsensk’ van Shostakovich. De opera is beroemd doordat Stalin na een bezoek aan de opera in Sint Petersburg er een anoniem artikel over schreef: voor mij de enige goede daad uit zijn leven! Het artikel was namelijk zo vernietigend dat Shostakovich daarna nooit meer een opera heeft geschreven. Maar goed, schaken dus. Zaterdag was ik wat (te) zenuwachtig en gaf te snel remise.

Zondag moeten we tegen VammSK uit Sastamala. Ze staan op degraderen en hebben daarom voor dit weekend 2 sterke IMs uit Tsjechië: Plat en Zwardon Vojtech. We moeten gelijk spelen of winnen om kampioen te worden en ik moet dus winnen voor het Finse meesterschap. Dat wordt lastig want ook aan bord 4 speelt een sterke speler. Na bord 4 gaat hun speelsterkte met zo’n 200 tot 300 SELO punten achteruit zodat de instructie is om remise aan bord 1 tot 4 te spelen en te winnen aan de onderste 4 borden.

Tja, opdracht volbracht maar geen Fins meester. Ik blijk later uit te komen op SELO 2197 en kom 3 puntjes te kort! Volgend jaar dus maar weer! En het team? We winnen uiteindelijk ruim met 5½ – 2½ door inderdaad aan de onderste 4 borden te winnen en maar liefst 3 remises aan bord 2, 3 en 4. Het kampioenschap wordt gevierd op ‘Finse’ wijze: iedereen behalve Pasi en ik is al naar huis als Vesi de laatste partij tot remise door eeuwig schaak weet te beëindigen; ik bedank teamleider Pasi; Vesi zegt “bedankt en tot volgend seizoen” en daarna neem ik ‘stilletjes’ de lokale trein naar huis. Nee, er wordt dus geen fles wodka opengetrokken! Voor de einduitslag: klik hier.

Als afsluiter: de beste ‘Finland Second’ video is klik hier. Ik heb nog nooit een Karelian pie gegeten omdat zo’n ding met rijst er toch wel erg vies uitziet. De mämmi heeft Irma één keer met de feestdagen op tafel gezet: daarna dus nooit meer want het lijkt inderdaad op ….! Tot volgend seizoen!

Eerdere afleveringen:

Share

Newsflash

UVS 5 wint uit met 5-1 van Elster Toren 3 en lijkt gedecideerd op weg naar het kampioenschap.

r5

Share

UVS 1 dieper in de put

Het vlaggenschip van UVS lijkt wel een modderschuit geworden. Dit jaar gaat bijna alles fout wat er fout kan gaan. Een reeks slechte wedstrijden kreeg een vervolg met een 3,5-6,5 nederlaag tegen De Wijker Toren in de zesde ronde. Hierdoor zakten wij zelfs naar de voorlaatste plaats. Het is met de drie ronden te gaan nog te vroeg om te wanhopen, maar dan zullen we – om het vreselijke sportcliché te gebruiken – uit een ander vaatje moeten tappen. Op 11 maart spelen we meteen een cruciale wedstrijd tegen Oud Zuylen Utrecht.

Waarom gaat het zoveel slechter dan vorig seizoen toen we als tweede eindigden? Kort gezegd: een gebrek aan vorm en inspiratie. Te veel spelers halen hun normale niveau niet. Dat bleek ook weer tegen De Wijker Toren. Op papier geen opponent waarvoor we bang hoefden te zijn; het Noord-Hollandse team had net als wij nog maar drie punten bijeengesprokkeld. Tevens hadden we gemiddeld ruim 100 ratingpunten meer, mede door de inzet van onze ‘supersub’ Maarten Solleveld.

Aanvankelijk zag het er ook niet slecht uit. Dat kwam overigens niet door sprankelend spel van Joost Retera en mij. Joost was met zwart al na elf zetten klaar. Zijn toelichting: “Ik vertoon Giri-achtige trekjes. Ik verhef, zeker met zwart, het vervlakken van de stelling tot een kunst en voor mijn gevoel de laatste tijd wellicht zelfs tot doel. Nee, dan Anton; die biedt gewoon geen remise meer aan…. Ik ga hierover nadenken. In deze partij trof ik een gelijkgestemde tegenstander en met de dameruil verdween de muziek dan ook snel uit de stelling.”

Ikzelf deed langer over de puntendeling maar veel was het niet. Ik kreeg na vijftien zetten theorie een stelling die als plezierig wordt beschouwd. Daarna speelde mijn tegenstander Erik Schoehuijs het handiger, zodat ik op het eind zelfs nog moest oppassen. Maarten was daarentegen wel goed bezig. Met gepointeerd spel versloeg hij Dennis Ruijgrok.

Img_4991 Img_4994

Lukas van der Linden blijkt dit seizoen een echte versterking. Tijdens zijn partij moest ik denken aan de uitdrukking die Hans Bouwmeester in een Prisma-boekje gebruikte voor een partij van Nimzowitsch: ‘rien ne va plus’. Of zoals Lukas het in zijn analyse noemt: totale dominantie.

Hiermee kwam de tussenstand op 3-1 in ons voordeel, maar daarna scoorde De Wijker Toren zes keer op rij! Vooral met de witte stukken was het bij ons huilen met de pet op; slechts 0,5 uit 5. Een cruciale partij was die van David Miedema tegen Thomas Broek. David kwam gewonnen te staan, miste zijn kans en verloor uiteindelijk nog na remise uit de weg te zijn gegaan.

Img_4997 Img_5008

Ook Jaap Houben – dit jaar een van de weinige lichtpuntjes – incasseerde een nul. Hij vertelt er het volgende over: “Met zwart speelde ik tegen Rick Duijker een erg leuke partij. Beide koningen kwamen al snel op de tocht te staan. Helaas bleek mijn stelling toch wat kwetsbaarder dan die van Rick. Nadat een hoop stukken werden geruild dacht ik nog even remisekansen te krijgen, maar die werden vakkundig geneutraliseerd. Zo verloor ik uiteindelijk het resulterende toreneindspel met een pion minder.”
Dennis Arts was vorig seizoen bijzonder goed op dreef, maar nu lukt er weinig. Het valt te prijzen dat hij de moeite heeft genomen om zijn partij tegen Arjan Wijnberg in te leveren. “Een van mijn slechtste ooit”, merkt Dennis erover op.

Guido van Mierlo bepaalde met een halfje de eindstand op 3,5-6,5. Hij geeft deze impressie van zijn ontmoeting met Bart-Piet Mulder: “In een min of meer gelijke stand na 35 zetten, hoorde ik dat ik eigenlijk moest winnen. Dus ik dacht op zet 37-40 ergens een pion op te pikken. Dit gebeurde ook, alleen met niet zulke fijne gevolgen, namelijk dat de tegenstander beslissend voordeel kon halen via mijn onderste rij. Deze maakte echter het eindspel niet af. Na bijna zes uur stond er niet genoeg materiaal meer op het bord om door te spelen en werd het remise.”

Maar goed, laten we optimistisch blijven over onze kansen. Of zoals de eendagsvlieg Yazz in de tachtiger jaren zong: The only way is up.

r6
r6s
[Red.: Klik hier voor het verslag van De Wijker Toren.]

Share

To avoid complications, she never kept the same address

Gisteravond speelde ik in ’t Hert met wit tegen Patricia van Wachtendonk van SMB.

Na een schimmige Europese opening met een evenwichtig middenspel, kwam onderstaande stelling op het bord.

AS-PvW

In plaats van de aangewezen groene pijl, speelde ik dxc4. Na dameruil verscheen de zwarte toren op c4. Mijn volgende fout was dat ik dacht de stelling wel op slot te zetten met de aangenomen paardruil op d5. Ik zag niet aankomen dat ..Tc5 aan zwart één pion voordeel en initiatief op de damevleugel geeft:

AS-PvW2

Die achterstand kon ik niet meer inhalen.

Op borden twee en drie werden door Guus en Suzanne halve punten binnengesleept. Jaap verloor aan bord vier met bier, ik ging op bord één ten onder aan thee. Wie had er een leukere avond?

Na deze nederlaag plaats ik geen muziekvideo. U mag zelf het liedje bedenken bij de titel. Guaranteed to blow your mind, anytime.

Guus Leufkens bericht over zijn partij:

“Als je zwaar getafeld hebt, droom je wel eens van dit soort nachtmerrieachtige partijen. Ik speelde met wit Spaans en mijn tegenstander speelde een soort Push-verdediging, maar deed dat niet goed Na 17 zetten -binnen een half uur- stond hij een loper achter, stond zijn koning tamelijk kwetsbaar en stond ik op het punt de aanval af te maken (Mijn computer geeft een score aan van +10). Maar in plaats van dat varkentje effetjes goed en secuur te wassen kreeg ik een vlaag van verstandsverbijstering of acute dementie en gaf zomaar mijn extra loper terug (score computer plotseling -1). Ik was nog niet helemaal bekomen van de shock, want vervolgens maakte ik nog een grove fout (score zakt verder naar -5) en verlies ik nog een loper. Dus stond ik hopeloos. Toch maar doorspelen ondanks het trauma (ambulance!), want mijn tegenstander had in het begin ook rare zetten gedaan. En jawel, met een vergiftigde pion won ik een paard terug. (computerscore van -7,5 naar -1,8. Hoera!) Maar ik stond nog wel die vergiftigde pion achter. Vanaf zet 40 stond het een koning en 3 pionnen tegen een koning en 4 pionnen (computerscore -90) en ja….. wat doe je dan? Opgeven of remise aanbieden. Ik deed het laatste en mijn tegenstander dacht een paar minuten na, zag blijkbaar niet hoe dan te winnen en nam de remise aan. Pffff…..

Maar het voelde als zware hoofdpijn. En je krijgt er ook existentiële vragen bij.”

Img_5035 Img_5036
Share