UVS Nijmegen

Voor de 3e competitie wedstrijd werd wederom afgereisd naar ASV. Dit keer geen jeugdteam als tegenstander. Dankzij een 100% score van de spelers met de witte stukken werd een krappe 3,5 – 2,5 overwinning behaald.
Na ruim 2 uur kwam onze snelste speler, Harrie, melden dat het pot remise stond. Ruim 20 minuten later zag ik een brede lach op z’n gezicht en was het punt binnen. Zowel Wim v.d. B als Onno kwamen redelijk snel een pion voor in het damegambiet en wisten dit vast te houden en uit te bouwen tot een overwinning.
De spelers met zwart hadden het aanzienlijk moeilijker. Wim H raakte verzeild in een anti-Cambridgevariant van het damegambiet (zo hoorde hij achteraf). Ondanks toenemende druk wist hij voor het halve punt te zorgen. Toby ging lang gelijk op maar liep tegen een vork met een paard aan en kreeg een niet te stoppen aanval te verwerken. Jaap kwam dramatisch uit de opening. Middels een doorlopende Houdini act wist hij het mat gaan van de koning te voorkomen. Een op het oog mooie ruil eindigde ook in een lelijke vork en de handdoek kon in de ring.

Afgelopen maandag heeft het vierde team zich de aansporing van onze voorzitter goed ter harte genomen en haar eerste overwinning van het nieuwe jaar geboekt. Als een geoliede machine rolde het vierde Wageningen 4 op. Captain Thei bracht die killersmentaliteit goed over op de tegenstander door na een half uur de verwarming uit te draaien. Omdat hij zelf een stevige trui had aangetrokken vond hij verwarming verder niet meer nodig, waardoor onze Wageningse vrienden blauwbekkend in de Ganzenheuvel zaten. Ruuds tegenstander bestelde na afloop dus maar een warm kopje thee in plaats van een koud pilsje.

Captain Thei van Laanen

De inzettende poolkou maakte de UVS-machine alleen maar scherper. Theis voorliefde voor tactische opstellingen werkte ook nu weer goed uit. In plaats van ondergetekende werd nu Schoppema als wild card op bord 1 gestald. Daar deed hij het nog heel aardig tegen zijn 2075-tegenstander. In het belang van het team hield hij zich qua tempo ook een beetje in, toch bleef hij in het eindspel met lege handen achter.

Aan het tweede bord wist captain Thei zijn partij erg lang te rekken, in tijdnood werd tot remise besloten, waar Thei wel kansen had gehad. Ver daarvoor had Ruud al een punt binnengesleept op bord drie met een aardige combinatie, waarna zijn tegenstander voornoemd kopje thee nodig had om op krachten te komen.

UVS 4 – Wageningen 4, bord 3 Erik van Wijngaarden – Ruud van Roosmalen Positie na 26. Kh1 26.          ….          gxf3 27.          Lxf3        Pxf3 28.          gxf3       Lxb5 29.          cxb5       Dh3 En zwart geeft op. Na 27. gxf3 wordt het echter lastiger voor zwart om te winnen. Iemand een idee?

Een door hoog water afgesloten Waalkade leverde bovendien parkeerproblemen op, waardoor twee van de Wageningers drie kwartier te laat kwamen, wat de moraal bij onze schaakvrienden ook niet zal hebben verhoogd.  Schrijver dezes kon dus met een comfortabele tijdsvoorsprong aan mijn partij beginnen. Ik mocht dit keer aan bord 4 plaatsnemen en daar de Moskouse variant van de Siciliaan uitproberen- met goed gevolg. Mijn tegenstander kwam zo gedrongen te staan dat hij de dames maar afruilde met pionverlies, met de twijfelachtige argumentatie ‘want terug naar d8, dan wordt het ook niks meer’. Het punt bleek uiteindelijk gemakkelijk binnen te slepen.

Aan de lagere borden walste het UVS-gemaal onverbiddelijk verder. Marcel veroverde aan het vijfde een stuk en maakte zijn partij mooi af, net als Wim Krabbendam die weinig moeite had om tot voordeel te komen. Merijn Dammers moest op bord 7 wel verlies aantekenen. Aan het laatste bord was Bert-Jan opgezadeld met een moeilijke stelling uit de hogere eindspelkunde: twee lopers tegen loper en een roedel pionnen. De afwikkeling bleek knap lastig, waardoor hij het volle punt uiteindelijk moe3st laten glippen en in een eindstelling terecht kwam die thematisch remise was.

De stemming aan het einde van de avond kon daardoor alleen maar worden omschreven als opgeruimd en tevreden. Nu we 2 van de 4 matches hebben gewonnen lijkt degradatie al bijna afgewend, nu we in de laatste drie wedstrijden tegen ongeveer even sterke teams moeten zonder superspelers op de hogere borden.

Een nieuwe deceptie leek een feit. Nog een kwartier pijn lijden en we konden naar huis. De stand in Doetinchem tegen de gelijknamige vereniging, dezelfde waar ons 2e team zaterdag tegen hun 1e klop kreeg, was 3,5 – 1,5 in ons nadeel. Met nog 3 partijen aan bord 1 t/m 3 bezig zag het er eensklaps slecht uit. Binnen 2 minuten leek een mooie overwinning als sneeuw in de zon te verdwijnen.
Klaus aan bord 3 lette even niet op en zijn voordeel was in een hopeloos nadeel veranderd. Volledig uit. Aan bord 2 zette Justin op het zelfde moment een loper klaar voor het grijpen. Weg voordeel, weg wedstrijd, weg kampioenschap, weg promotie. Maar zie, beide in grote tijdnood en in een hopeloze stelling, vochten tegen beter weten in door en deden ook nog tegelijkertijd een wanhoopspoging in een situatie met de digitale vlag op vallen.
Alle goede feeën uit Doetinchem streken neer op de trillende vingers van onze helden. Op beide borden, als afgesproken, voerden zij beide op het zelfde moment een wonderzet uit. Uiteraard met de volledige medewerking van hun opponenten. Aan beide borden was het meteen afgelopen. Als een Siamese tweeling weigerden zij ook allebei de felicitaties aan te nemen. Beschaamd over het feit dat ze niet hadden opgegeven in een hopeloze stelling en een vreselijke tijdnood. (3,5 – 3,5) Op bord 1 moest toen de wedstrijd beslist worden. Met voor beide spelers nog 2 minuten op de klok, maar met een stevig voordeel voor Elwin, werd er tot de laatste snik doorgestreden. Onze man wist bekwaam zijn voordeel te behouden en mooi op tijd met nog enige tellen over op de klok de zwarte koning volledig in te snoeren. Mat.
Lees verder: UVS 3 op koers